ಕರ್ಣಾಟಕ ಕಾದಂಬರಿ. 108
- 8 ||
ವ ॥ ಆಗಳ ಸಮುಜಾತಕುತೂಹಲಂ ವಿಸ್ಮಯಾಕ್ಷಿಪ್ತ ಚಿತ್ತನಾಗಿ | ಕಂ ಜಗದೊಳಗಪೂರ್ವವೆಂಬೀ ಬಗೆಯಿಂ ತಾಂ ಸಿಡಿವ ತವಕದಿಂ ಭೋಂಕನೆ ಬಂ ! ದಗಣಿತಜವವ ಕಿನ್ನರ ಯುಗದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟನಿಂದ್ರಾಯುಧವುಂ | 6 ! ವಆಗಳ ವ್ಯಡೆಗೆ ಝರ್ಪುದಂ ಕಂಡ ದೃಏಪೂರ್ವನಪ್ಪುದ೬೦ ಕಿನ್ನ ರದಯವುತಿಭೀತಿಯಿಂ ಪರಿಯೆ | ವೃ: ಪಿಡಿದವನೀಗ೪) ಸಿಡಿಯಲೆಯೇ ದನಾ ಪಿಡಿದಪ್ಪನಿಗಳು ಪಿಡಿದನೆ! ಕಿನ್ನರದಯವನೆಂಬಿನೆಗಂ ಎಳೆಸಂದು ತನ್ನ ನಂ 1 ಗಡ ದವರುಂ ಪರಿಗ್ರಹವುಮೆಯರಲಾದ ವಿಂಧೆ ನಿಲ್ಲಿನಂ ಕಡುಪಿನೊಳಂದು ಬಿಟ್ಟನತಿಶೀಘ್ರದೆ ವಾಜೆ ಯುನಾನೃಪೋತ್ತಮಂ | 7 || ಮಡದಲಿ ನೂಂಕೆ ವಾಜೆ ಗರುಡಂಗಮದಿರ್ಮೂಡಿ ವಾಯುವಿಂಗೆ ಮ ರ್ಮೈಡಿಯೆನಿವೊಂದು ತನ್ನ ಜವದಿಂ ಪರಿಯ ಮುಹೂರ್ತಮಾತ್ರದೊಳ್ | ಗಡದದಿನೈದುಯೋ'ಜನಮನೆರ್ವೂನೆ ಸಂದಿಸಿ ವೋದನಂದು ಪ ರಡವಿಯೊಳಾತುರ೦ಗವದನ ರ್ಕಳ ಬೆಂಬಳಿಯಂ ಮಹೀಭುಜಂ ಕಂ || ಛಲದಿಂದರನಂ ತಾಂ ಬೆ ಮೈಳೆ ಪರಿದೆಳ್ಳಟ್ಟ ಸಿಡಿಯಲನುಗೆಯುದುವು : ಸ್ಥಲಿತಂ ಮುಂದಣ ತಾರಾ ಚಲಶಿಖರವನೇಣಿ ದತ್ತು ಕಿನ್ನರವಿ:ಥುನಂ. ವೃ! ಏಕೆ ನಿರರ್ಥಕಂ ಮಗುವಿನಂದದೆ ಕೋಟಲೆಗೆಂಡೆನಕ್ಕಟಂ। ಈ ಕೆಯೋ ಕಿನ್ನರದ್ದಯದ ಬೆಂಬಳಿಯಂ ತಗುಳುತ್ತೆ ಬಂದೆ ನಿಂ ! ತೇ ಕೆಯೋ ಮೂರ್ಖನಂತೆ ಮತಿಗೆಟ್ಟೆ ನಿದಂ ಪಿಡಿದಲ್ಲಿ ರ್ಬುದೇಂ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗುತಂ ಪಿಡಿಯದಿರ್ದೊಡೆ ಸೇಡುವೊಂದು ವಸ್ತು ವೇಂ ! 10 | ಏನಾನೊಂದನೆ ಮಾಡಿದೆ ಮಗುವಿನಂತೇನಾನುಮೊಂದಕ್ಕೆ ಪೇ ಆನೆಕಾತುಕದಿಂದ ಬಂದೆನೆನಗೀ ದುರ್ವಹದುದೂnಮಿಂ ತೇನಾನೊಂ ದನೊಡರ್ಚ್ಚಿತಿಂತಿದೆನುತಂ ತದ್ದೇ ಗದಿಂ ವಿಸ್ಮಯ ಧ್ಯಾನಾಧೀನವನಸ್ಥನೆಂದಿನಿಸುಬೇಗಂ ನಿಂದನುರ್ವಿಶ್ವರಂ ಅ೦ತುನಿಲದು ; ಕಂ | ಸಿರಿದುಜವವುಳ್ಳದಜನೀ ಹರಿ ನಿಮಿಷಕೆ ಪಿರಿದುವರಿಗುಮುನಿತಳೆ ನಿತಂ ! ತರಮನೆಡೆವರಿಗುವೊ ! ಚೆ ಚರದಿಂ ಬಳಸಂದು ಮುಳುಗಿ ಎರ್ಷ್ಟೇನ್ನ ಎಲಂ || 12 | _ 9 1) H 11 {| 14*
