126 ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾದಂಬರಿ. \ 134 1) ದೈ ! ಮದನಾಸ್ತುವಳಿಯಿಂದ ಕೀಲಿಸಿದುದೂ ! ತದುಕ್ಕಲಾದ ಪಂ ಕದಿನಾಳ ತೊ! ಕಪೋಲಕಂಟಕನಿಕಾಯಾಗ್ರಂಗಳಿಂ ಕೂಡೆ ನಾಂ | ಟ ದುದೊ ! ಮಣ್ಣುಭಗ ತ್ನ ವೆಂಬ ಗುಣದಿಂ ವೊಲ್ಪ! ಮೇ ಕಂಬಿನಂ ಪದಸಿಂ ನಟ್ಟರ ದಿಟ್ಟಿಯ ತೆಗೆದೆನೆಂತೆಂತಾನುಮುದ್ವೇಗದಿಂ 11 132 | ವ | ಅಲ್ಲಿ ತಳರ್ವುದು ಮತ್ತಲೊಡನೆಯೆ ಕುಮಾರನಾತನ ಧೈರಸ್ಟಲನೆಯಂ ನೋಡಿ ! ವೃ ! ಎನಗನುರೂಪವಲ್ಲಿ ದು ಸಿಕೃಏಜನೋಚಿತವಾರ್ಗವೆಂಬರಂ ಮನದೊಳ ೧೦ ವಿಚಾರಿಸದೆ ಸೈರಣೆಗೆಟ್ಟವೆತ್ತ ವೋ ದುದೆಂ । ಬಿನನರ್ದಗೆಟ್ಟ ಮಯ್ಯಯದಂತಿರಲಕ್ಕುಮೆ! ಪುಂಡರೀಕ ಭೋಂ ಕನೆ ನಗಿಗಳಿಂದ್ರಿಯದ ಡಾವರವೆತ್ತಣಿನೆತ್ತ ಬಂದುದೋ _!_133 || ಕಂ ! ಎಲ್ಲಿತ್ತೋ ಧೈರ್ಯ ಮುದಕನ ಮೇಲ್ಟಿಪ್ರೊ! ಜಿತೇಂದ್ರಿಯತ್ನಗುಣಮೆಲ್ಲಿತ್ತೊ | ಎಲ್ಲಿತ್ತೊ ! ೨ನ್ನ ಶೌರ್ಯಮ ದಲ್ಲಿತ್ತು ಪಭೋಗರಾಗವಿಪಯದ್ದೇ ಪಂ ಎಲ್ಲಿತ್ತೊ ! ವೇದನವು ದಯ ಮಲ್ಲಿ ತೊ: ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ೨ ವೆಲ್ಸಿ | ಎಲ್ಲಿ! ಯತಿವರತ್ಸವ ದೆಲ್ಲಿ ಕ್ಯೂ! ಯೌವನಾನುಶಾಸನಮಿಗಳ { 135 :3 ಎಂದು ಮಾಣದ || ಕಂ || ಅತಿಶಯದಿಂ ವಿಷಯಾನ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಇರುವುನಿಂತು ಮಾಡಿತ್ಸೆ ನಲಿಂ | ಮತಿ ನಿಷ್ಕಲಿವಾಗಮಸಂ ತತಿ ನಿರ್ಗುಣಮವು ನಿಪ್ಪಯೋಜನನ! 11 136 | ಅ೦ತುಮುಲ್ಲ ದೆಯುಂ | ಕಂ ! ಎಂತುಗಡ! ನಿನ್ನ ಕೈಯಿಂ ದಂ ತೊಟ್ಟನೆ ಬಿಳ್ಳ ಜಪದ ಮಣಿಯುವನೆಲೆ! ಮುಂ | ದಂತೂಯ್ಯಲಯನೆನಲಿ | ೩ಂತಿರೆ ನಿನ್ನಂತೆ ವಿಗತಚಿತ್ತರುಳರೇ 1 131 | ವ || ಅದನಿನ್ನಾ ದೊಡಂ ನಿನ್ನ ಮನವುಂ ನೀಂ ನಿಲಿಸಿಕೊಳ್ಳೆಂದು ನುಡಿಯೆ ಲಜ್ಜಿತನಾದಂತೆಗೆಯು | ( ] 1 '
