೧೪o ಕರ್ಣಾಟಕ ಕಾವ್ಯಮಂಜರಿ (ಆಶ್ವಾಸ m ಕು೨ ತುವನನುಗೆಯ್ದಿರಿಸನಿ || ತಳಾಮೆಯ ರ್ಪವೆಲೆಗೆ ನುಣಿಯದಿರೆಮ್ಮಂ 18೭ ವ \ ಎಂದು ಮುಂತಣ್ಣೆ ನಡೆದು ಗಂದದಂಗಡಿಯೊಳ ಗಟ್ಟಿವಳ್ಳಿಯಂ ನಿರವಿಸುತ್ತೆ ಸಲಿಲಮಿಂತೆಂದಂ :- ಕೆದ ಕರುಳದ ಚೆಲ್ವೆಯು | ಮುದಿರೆ ಮಲರ್ಸರಿಗಳದಿರೆ ಇನ್ನೊಲೆಗಳಿಂ | ತಿದಿರೆ=ಮುಟ್ಟಸಂ ಕಡು | ಚದುರೆ' ನಿನೆಸಗುವೆಸಕವೆ-೦ ಸೆಗಯಿಪುದೆ 18v ವ || ಎಂಬುದುಮಳೆ-ಆನೆಂತು ಬರಡದಣ್ಣು ನಿಮಗಿಂದಾರ್ದೆಡೆ ಸಫಲಮಪ್ಪುದೆನೆ; ಕಲಾಧರ-ಆದೆ ಇಡಿಗಂದಂಗಳನುನಪ್ಪುದಂ ನಿವಿಸಿ ಬನವವಳಿ ಫೋಗಟ್ಠಾನನ್ನ ಪುರುಳ್ಳ೦ ಕೊನೆದೆ.ಡೇಂ ಸೆಂಪಕ್ಕುವ ನಿಕ್ಕುವಂ | ಬಗೆ ಬ೦ದಾವನದೊರ್ಮೆಯನ್ನ ಸೊಗಸ ಕಂಬನಾಜಾಣನಾ | ವಗನೊಳ್ಳಿಂದ ಸುತ್ತು ಮೆನ್ನನೆ ಮಗದರ್ಷನಿಂತಸ್ಸುದಂ | ಜಗತ್ತಲ್ಲಿ೦ ತಿಳಿದಿರ್ಸುದಿಗಳದೆ ನೊಡಿಂ ಸಮುಮಿ ಗಟ್ಟಿಯ.೦ i83 ವ || ಎಂದು ಪಲವುಂ ಪರತೆ ಗಳ ನಿದಿರಿಡುವು.:೨೦; ಕಲಾಧರಂ ಏಂ ಬಣದೆ ಪರಪುವೈ ಪಲ | ವುಬರಣಿಯನಿರಿಸು ಕಲಕೆ ನೆಲೆವೆಲೆವೇಜಾ | ಪೊಂಬರಣಿಗಳೆರಡ ರ್ಕ೦ || ಚೆಂಬರಣಿಗಮಿನಿತpಂದೆ ತಣಿದಪೆವಿಗಳೆ l೫° ವ ! ಎಂದಾಭರಣಿಗಳ೦ ನಿಟ್ಟಿಸುತ್ತೆ, ಪೊಂಬರಣೆಯ ಮೇಲೇನಿದು | ತುಂಬಿಯ ಕತ್ತುರಿಯ ಮೊಟ್ಟೆ ಕಾರಗಿಲನ್ನೇ ! (1)
