೧೫v ಕರ್ಣಾಟಕ ಕಾವ್ಯಮಂಜರಿ (ಆಶ್ವಾಸ. ದೆವಳ ಕೈಲಾಗಿನಿಂ ಸಚ್ಚಿದನಿದು ಪೊಜವಾಗಿ ಬಂದಲ್ಲವಳ೦ ನಿಲಿಸಿ, ಸಪ್ರ ತೃಯವಿದೆ ನುಡಿವೆಂ | ವಿಪ್ರನೆ ಆಂ ವಿವಿಧವೇದವಿದ್ಯಾಭನೇ || ನಸವಿತಾನಂದಮತಿ | ಪ್ರದೊಳನುವದನ್ನ ಮಿರ್ಪುದು ಸುಳಂ [೧೧v ವ! ಎಂದವಳ೦ ಸೈತಿಟ್ಟು ಸನಿಯಕ್ಕೆ ಬರ್ಪುದುಂ ; ಕಲಾಧರಂ ಕಂದರ್ಪ ನೊಡನೆ- ಆದೆ ಮಾವಂದಿರೆಂದರೆ, ಮನ್ನಿ ಸವೆದೆಂಬುದುನನಿಬ ರುಂ ನಗುತ್ತೆ ಮುಂತಣೆ ನಡೆದು ಮೆಚ್ಚು ಆದಾನೆರೆಮನೆಯ ತಲೆವಾಗಿಲನಂ. ಗಳನುನುಂ ಬೆಂಗಳರೋಳವಾಗಿಲಂ ಫುಗುವನಿತಳಾವಸಂತಕನಾಸಂ ತಿನೆಡಸಿದಂತಡ್ಕ ವಿದಿ, ತಳೆದರೆ ಬೀ..ಯನಳ್ಳತಳ್ಳುತ ವೋವಲ್ಪಕ್ಕಂಗಳಂ ನೋಡಿ ಗೆ | ಸಳಯಂ ಸಾರ್ದರರ್ಕೆ ಮೇಲೆ ನಸುಬೆರ್ಚುತಗಳಂಬಕ್ಕರಾ | ಗಳ ಕೈಗಸ್ಬಿದರಳ್ಳದಿಂತ ಕೆಡೆದಿಕಾಳರ್ವನಂ ತೊತ್ತಿ | ರುಚಿದರೆ ಪೊಕ್ಕಸರುರ್ಕಿನಿಂದೆ ಮನೆಯಂ ಮಿಕ್ಕಿನ್ನ ದೇನಕ್ಕುಮೊ Iರ್n ವು ಎನೆ ; ಕೆಳು ಕಲಾಧರಲ ಕಂದರ್ಪನೊಡನೆ-ಬಿನದವಾತಿಂದಾಂ ಯೆ “ಯೆ ಇದೆ೦ದು ನೆವದೊಳೆನಿದನೆಂದು ನುಡಿಯುತ್ತಿರ್ವರುಂ ಪೆ ಸಾರ್ವಿನವಾಗಲಭೆಗೆ ೪ಾಮನದ ತಜ್ಞರೆಂದು-ಅಕಟಕಟಾಪರ್ವ ಬಿಟ್ಟನೆಂದು ಕೈಪಿಡಿವಿನಂ; ವಸಂತಕಂ ಪುಚ್ಚಲ್ಲುತೆ, ಕಸಕಿಲ್ಲೆ ಮೈಯನೆಸಗುವ | ವಸಕಗೆ ಕಡುದಡುವಿಲ್ಲ ಪಡಿಗದ ಪುನಿ | ರ್ಪಸೆಯಾಟದ ಸಾಳ್ಮೆಯಿಂ | ದಸತಿಯರಿದೆ ಪಿಡಿವರಯೊ ಪೊಸವಡಿ ಮಯಂ [೧೦೦ ವ! ಎಂದು ಬಾಯ್ದಿಡುವಿನಂ; ಯ
