ಪವ್ಯಸಾರ 133 ಒದಗಿದ ನಿವಾಘಸಂತಾ | ಪದಳುರ್ಕೆಗಿಳಾವದೂಟ ನೆಖೆ ಸೈರಿಸಲಾ|| ಅದೆ ಬೀರುತಿರ್ಪ ತೆನಾ || ದುದು ಮಿಮಂ ಪೊಣ್ಮುವತುಳ ಭೇರೀಲಾವಂ 11೬೨೧|| ಉ|| ತೊಟ್ಟನೆ ಪಲ್ಯಲಾಂಬು ತವೆ ಸರದ ಕ್ಷಣಮೆಚ್ಚಿ ಒಟ್ಟೆ ಕಾ|| ಮೈಗೆಂದವಾಯ ನೆಲೆಗಾಗಾಧನದಿಹುದಂಬುಳಿ) ನೆಟ್ಟಗೆ ನೋಡೆ ನೋಡೆ ಬತೆಯೇ ಮಳS ಕಿಡಿಯನ್ನ ಮಾಯ್ಕೆನಲಿ ನಿಟ್ಟಿ ಸಲೊವೊ ಬಾರದೆನೆ ಬೇಸಗೆಯಂಗಮದೇನುವಗ್ರವೇ ||೬೭೨|| ಚಂ|| ಜಳಶವಮಿರ್ದ ಬೆಂಟೆಗೆ ಪ್ರಸಾತುರದಿಂ ಪರಿತಂದು ತೀರದೊಳೆ | ಘಳಿಲೆನೆ ಕಾಲನ ಮೊಗವುಂ ನೆಲೆ ನೀಡಿ ತದೀಯಸುಕವಾಃ | ಕುಳದ ಕುಷ್ಟಮೋಟಮಂ ಸುಡೆ ಸಂರ್ದ ಬಿರ್ದಿ ಮೋರೆಯಾ | ಬಳವಡೆಯುತ್ತಮರ್ದರು ಸಂತುಷ್ಟಗೌಘಮದಾ ನಿದಾಘದೊಳೆ!೬೭೩|| ಉರಿವುಮುತ್ತ ಖುರ್ಸ ಬಿಸಿಲೇಟೆಗೆ ಸೈರಿಸಲಾಗಿದದ್ದೇ ತ | ವ್ಯಾ.ಖರ್ಹನಂ ನೆನಸಿಕೊಂಡು ವಾರದ ಮೊತ್ತಮೀರ್ಪುಗಂ | ದಿರ ಪ್ರಧಾನೆಲ್ ಳಸಿ ಸಾರ್ಮದ ಸಂಕೆಯನಪನ್ನಗೋ | ತರಮೆನನತುಂಬಿ ನಿದಾಘವ ತಾಪಕಳಪದಾಟ ||೬೭8 ಕಂ|| ಕುದಿಗಳ ಕಾದು ರ್ಕುವ ಡೊಣೆ | ಯುವಕದೊಳಿಡೆ ಚಂಡು ಬೆಂದು ಘೋ೦ಕೆನೆ ತಲೆಯುಂ || ಬಿರ್ದಿ ಕರಂ ಬಾಯ್ದಿಟ್ಟೋಳ | ದುದೊವವಿದ ತಾಪದಿಂ ವಿಹಂಗಕಳಾಪಂ ೬೭೫|| ಚಂ| ತರಣಿ ಸಮ, ತು ನಮ್ಮರಿಸನಾಗಿಯು ಮಿಂ ತುವೆ ಕಾಯ್ದು ನೆಂದು ತ || ತೈಸಿದಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಬಿಡುತಿರ್ದ ಪುದೆಂಬನಾನಿದಘ ಜೀ | ಕಾತರತಾಪದೇಟೆಗೆನಸು, ನಿಲಲಾಗಿದೆ ಚೀಯಿತುಂ ಕರಿ | ಕೊರಗಿದ ಪದ್ಮಪತ್ರದ ನೆಲ್ಲಿಡಿದಿರ್ದುದು ಕೊಕಸಂಕುಳಂ ||4|| ಕಂ|| ನೆಲಾಗಿರ್ದ ಸರೋರುಹ || ದಳಮದ ಕಡುಬಿಸಿಲ ಬೆಂಕಿಯಿಂ ಕೊರಗಿದೊಡಾ || ಗಳ ತನ್ನೆ ಅಂಕೆಗೋಡೆಯಂ | ಕಳವಳಿಸುತೆ ಸತಿಗೆ ಸಿಡಿಮದೊಂದು ರಥಾಂಗ &೨೬ ||
