ಪುಟ:ಭಾರತೀಯರ ಇತಿಹಾಸ (ಪ್ರಾಚೀನ).djvu/೨೬೫

ವಿಕಿಸೋರ್ಸ್ ಇಂದ
Jump to navigation Jump to search
ಈ ಪುಟವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.


________________

೨೨೮ ಭಾರತೀಯರ ಇತಿಹಾಸವು. ಘೋರ ಕಾರ್ಯಗಳಾದರೂ ನನ್ನ ರಾಜ್ಯದೊಳಗೆ ಒದಗಿದ್ದೆ ಆದರೆ ನನಗೆ ಬಹು ವ್ಯಸನವಾಗುವದು. ನನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು ಯಾರಾದರೂ ಅಪ ರಾ ಧ ಮಾಡಿದರೂ ಅದನ್ನು ನಾನು ಸೈರಿಸುವೆನು. ಕಾಡು ಜನರು ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆ ರೀತಿಯಿಂದ ನಡೆದು ಕೊಂಡು ಸುಖದಿಂದ ಬಾಳಿರ ಬೇಕೆಂದು ಸಮ್ರಾಟನ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರೂ ಸ೦ಯ ಮನ, ಮನಃ ಶಾಂತಿಗಳಿ೦ ದೊಡಗೂಡಿ ಬಾಳತಕ್ಕದ್ದು, ಧರ್ಮದಿಂದ ಜನರನ್ನು ಗೆಲಿಯುವದೇ ನಿಜವಾದ ಗೆಲವು” ಎಂದು ಮುಂತಾಗಿ ರಾಜ ಶಾಸನ ಬರೆಯಿಸಿದನು. ಆ ಶೋಕನು ತನ್ನ ಕೈ ಕೆಳಗಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಬರೆದ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ (( ಪ್ರಜೆಗಳೆ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ” ಎಂದು ನುಡಿದು ಅವರನ್ನು ಒಳ್ಳೆ ಪ್ರೇಮದಿಂದಲೂ, ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಹೇಳಿದ್ದ ಲ್ಲದೆ, ಕಾಡು ಮೇಡುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಜನರ ಮನವೊಲಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಸನ್ಮಾ ರ್ಗಕ್ಕೆಳೆಯಲಿಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧ ಮತ ಪ್ರಸಾರಕರನ್ನು ಕಳಿಸಿದನು. ಅಶೋಕ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ರಾಜನೀತಿ:- ಆ ಶೋಕ ಚಕ್ರವ ರ್ತಿಯ ಧರ್ಮಛತ್ರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಹಿಂದು ಧ್ಯಾನವು ತಣಿ ದಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಅಫಗಾಣಿ ಸ್ನಾನ, ಬಲೂಚಿಸ್ಥಾನ, ಕಾಶ್ಮೀರ, ನೇಪಾಳಗಳು ಕೂಡ ವಿಶಾಲವಾದ ವಟವೃಕ್ಷದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಆಶ್ರಯಿ ಸಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದಿದ್ದವು. ಕೌಟಿಲ್ಯನ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಅ ಶೋಕನ ರಾಜ್ಯ ಪದ್ಧತಿಯು ನಡೆದಿದ್ದಿತು. ಮೇಲಾಗಿ ಅರಸನು ಕೂಡ ತನ್ನ ದಿನದ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ರೊಳಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ರಾಜನು ಇರಬೇಕಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇಟ್ಟು ಕೊ೦ಡಿದ್ದನು. ತೇಜಃಪೂರ್ಣವಾದ ತ್ಯಾಗಬುದ್ದಿ೦ದಲೂ ಭೂತ ದಯೆಯಿಂದಲೂ ಆತನ ಮನಸು ತಿಳಿದುಕೊಂಡದ್ದರಿ೦ದ ಪರಂಪರೆ ಯಿ೦ದ ಬ೦ದ ಮಾ೦ಸಾಹಾರ, ಬೇಟೆ, ರಾಜವಿಲಾಸ ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಗಡಿಪಾರು ಮಾಡಿದನು. ಈ ತನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಗೋಳುಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ನಿವಾರಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಯತ್ನಿಸು ತಿದ್ದನು. ತಾನು ತನ್ನ ಪೂರ್ವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸುಖದುಃಖಗ ಇನ್ನು ಲಕ್ಷಿಸದೆ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಕಡು ಕಳವಳಗೊ೦ಡು ಒಂದು