ಈ ಪುಟವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.
6-0. ಮಹಾಭಾರತ [ಆದಿಪರ್ವ - ೫ ಅಭಿಯೆನಾರೆಂದಕ್ಕೆ ಮಗನೆಂ ದೆಂಗಿದನು ಕಾಲಿಂಗೆ ತನ್ನ ದು ಬಲಿಯದಿದು ದು ಕಂಡೆನಂಡವನಿಲಿಸಿದಂತಿರಲು | ಮಗದಿರು ನೀನೆಂದನೆನಗೆನೆ ಮಖೆಯ ಮಾತಿದು ಸಾರು ಕೆಲಸವ ನೋಂಗಿಸದದಾರಾದೊಡಾಗಲಿ ಯೆಂದಳಾಕದು | ಕದ್ರುವಿನ ಅಪ್ಪಣೆಯಂತೆ ಹೊತ್ತು ತಾಯಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಯ್ಯುವಿಕೆ. ತೊತ್ತೆ ನೀ ಹೊಲ ನನ್ನ ನೆನ್ನಯ ಪುತ್ರರನು ಮಗ ಹೊಅಲಿ ಸಾಗರ ದತ್ತಲದೆಲಾ ರಮೃತರವಹ ವನಮದಾತ್ಮಜರ | ಚಿತ್ತದಲಿ ಲೋಲುಪ್ರಿಯಯಿತು ಪುತಸಂದರುಶನದಲೆನಲಾ ಮತ್ತ ಕಾಶಿನಿ ಯಾವಿನತೆ ಹೊತ್ತಳು ಸರಾಗದಲಿ | ಹೋಯಿ ಮಗನೆ ನೀನೆನಲು ಕುಳ್ಳಿರಿ ಗುರಿಯ ಕಡೆಸೆಗಿನಲಿ ನೀವೆನು ತೆಲಗಿ ಪಕ್ಷವನೊಡ್ಡ ತಾ ಹತ್ತಿದುದು ಫಣಿನಿಕರ | ಹೊಲಿಗುಟೆಯದಂತೈದೆ ಜಲಧಿಯ ಕುರುವದೆಲ್ಲೆಗೆ ಹೋಗು ನಾವಿಹ ಮಿಪುವೆಡೆ ಫಣಿಸಿಕರವೆನೆ ಬೆಳಗುತ್ತ ದಿಗುತಟವ || ಸೂನ ತಾಪದಿಂದ ಕದ್ರುಪುತ್ರರ ಕೆಂಗೆಡುವಿಕೆ. ಮುಗುದೆ ನಡೆದಳು ಹೊತ್ತು ಕೆಂಡಾ ಹೊಗೆಮುಖದ ಕದ್ರುವನು ಜಲಧಿಗೆ | ನೆಗೆದನಿತ್ತಲು ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ಪವನವೇಗದಲಿ | ಗಗನಮಣಿಮಂಡಲದ ಸಮ್ಮುಖ c೩
