○○ö ζύξύΞούθ ++ ...ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೀಯಾ ಶಂಕರಿ ?" " ? כס96סהססס 5ת.3ס" "ನಾನು ನಿನಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಟ್ಟೆ ಅಂಥ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಅಲ್ವೆ ?" "ನೀವು ನನ್ನ ದೇವರು." " ದೇವರಲ್ಲಿಡೋದು ಭಯಭಕ್ತಿ, ಆತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಾ ರೇನು?" "ನೀವು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸೋ ದೇವರು." " ಮಾತ್ನಲ್ಲಿ ಜಾಣೆ ನೀನು..." ನಗೆ ದೊರೆತಿರುವುದು ಬರಿಯ ದೇಹವಲ್ಲ, ಮನಸು ಕೂಡಾ–ಎಂಬುದನ್ನು ಅಮ್ಮಿಯ ಬಾಯಿಯಿಂದಲೇ ನೂರು ಸಾರಿ ಕೇಳಿದರೂ ರಾಯರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. "ನಾನು ನಿನಗಿಂತ ವಯಸ್ನಲ್ಲಿ ದೊಡೊನ್ತೇನೂಂತ ಬೇಸರವೆ?" " " ಎಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡತನ ಕಾಣಿಸ್ಲೇ ಇಲ್ಲ?" * ತಮಾಷೆಯಲ್ಲ ಶಂಕರಿ, ನನಗೀಗ ಎಷ್ಟು ವಯಸೂಂತ ತಿಳ್ಕೊಂಡೆ? ನಾಲ್ವತ್ತೊಂದು! ನಿನಗಿಂತ ಹದಿನೈದು ಹದಿನಾರು ವರ್ಷ ದೊಡೊಳ್ಳೋನು ನಾನು!" "ಏನು ಮಹಾ ಅಂತ ಆ ಮಾತೆಲ್ಲ ಆಡ್ರೀರೊ! ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಗೋಳಾಡಿಸ್ತೀರೊ?" “ a^j~st;&) 2^aS, **ö s5J>=>z3j~ets..." ಆದರೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅಮ್ಮಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ನೆಮ್ಮದಿ ಕದಡುತ್ತಿತು, ಹೂವಿಲ್ಲದ ಹೆರಳು, ಹಾರವಿಲ್ಲದ ಕೊರಳು, ಬರಿಗೈ, ಬೋಳಾದ ಹಣೆ...ಎಲ್ಲರ ಹಾಗೆ ಗಂಡಂದಿರೊಡನೆ ಬಾಳ್ಳೆ o ನಡೆಸುವ ಭಾಗ್ಯ ತನಗಿತ್ತೆ? ತಾನೇನೊ ರಾಯರಿಗೆ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ఆవా5 వ్ఫాలిగే కాసా ಸರ್ವಸ್ವವಾಗಿದ್ದೆನೆ? ಅವರ ಹೆಂಡತಿ, ನಾಲ್ವರು ಮಕ್ಕಳು-ಅವರಿಗೂ ರಾಯರ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಲು ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ?...ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಾನು ನಿರ್ಭಾಗ್ಯೆ-ಆ ಸುಖವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ ತನಗೆ ದಯೆಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮಿಯನು ಸುಖಿಯಾಗಿಡಲು ಏನೇನು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ರಾಯರು ಮಾಡಿದರು. ತಾನೇ ಒಂದು ದಿನ, ಅಮ್ಮಿಯ ಕತ್ತಿಗೆ ಎರಡೆಳೆಯ ಹಾರ ಹಾಕಿದರು : బీaట్చట్చరు; యేడా చాుడిసిడారు. ఎదోురు నిలుచేుగన్నెడి మీడియోసింతేు, ఆకే ಆನoದದಿಂದ ಅಳುವಂತೆಯJಾ ನಗುವಂತೆಯJಾ ಮಾಡಿದರು. -ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮುಟಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಮ್ಮಿ, ಆಮೇಲೊಮ್ಮೆ ಆಕೆ ವಾಂತಿ ಮಾಡಿದಳು. ಸುಂದರಮ್ಮನಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಹಾಗೆ ಆಗಿದ್ದುದರ ನೆನಪಾಗಿ, ಅದರ ಅರ್ಥವಾಗಿ, ಮುಖಿ §o: ಗಾಯಿತು–ಕಪ್ಪಗಾಯಿತು. ರಾಯರು ಏನೆನ್ನುವರೋ ಎಂಬ ಭಯವಾಯಿತು. ಹಾಲು ಹಸುಳೆಯ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಂದರಮ್ಮ ಬನಶಂಕರಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ತಿಮ್ಮಪ್ಪನನ್ನೇನೋ ಒಂದೆರಡು ಸಾರೆ ಅಮ್ಮಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದಳು-ಮಕ್ಕಳು ಹೇಗಿವೆಯೆಂದು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬರಲು. ಆಗ ಸುಂದರಮ್ಮ ಅಂದಿದ್ದಳಂತೆ: "ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿವ್ವ...ಆಮೇಲೆ ಬಂದು ನೋಡೊಂಡು ಹೋಗ್ರೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳು." ಕೆಲವೆಲ್ಲ, ಹಲವು ದಿನಗಳಾಗಿದ್ದುವು ಆ ಮಾತಿಗೆ. ತಿಮ್ಮಪ್ಪನನ್ನು ಕರೆದು ಅಮ್ಮಿ ಹೇಳಿದಳು :
